Şiir: İncir Ağacı

Ben seni saymakla bitiremem ki,
Söyle sayınız kaç incir ağacı…
Tek meyvene şiir yetiremem ki,
Hep güneşe muhtaç incir ağacı…

Kurabiye, dolma, lokuma durmuş,
Muhallebi, kaymak ile taht kurmuş!
Kuran-ı Kerim’de Rabbim buyurmuş,
Yeminlere miraç incir ağacı…

Hem tâze, hem kuru lezzete kanat,
Reçellerde, tatlılarda bir hayat,
Vücutlara şifa, ağızlara tat,
Dertlilere ilaç incir ağacı…

Nice efsaneyi anlatsan bize,
Kabukla dallarla gelirsin söze,
Sahillerden el ederek denize,
Atıyorsun kulaç incir ağacı…

Vitamin, mineral, reçinesi pek,
Köklerden yaprağa bir demir direk,
Potasyum, kalsiyum, yoksula ekmek,
Her zaman ihtiyaç incir ağacı…

Başkentin Aydın’dan süzme bizleri,
Çiçeksiz de güldürürsün yüzleri,
Ilık kış seversin, kuru yazları,
Mutluluğa araç incir ağacı…

Bazen dağ başında, bazen vadide,
Şu Celil’i sarmalayan bir dede!
Ardıç, hurma, zeytin gibi nadide,
Ne güzel bir ağaç incir ağacı