Köyde İlkbahar

Her sene kış aylarını bizlerin yanında geçiren dedemler bu sene köydeki evlerinde kalmayı tercih etmişlerdi. Bunun sebebi geçen sene aldıkları ve satmaya kıyamadıkları inekleri Şirin ve kedileri Taşkın’dan ayrılmak istememeleri idi.Bizler dedemlerin yokluğunu hissediyor, telefon görüşmeleri ile hasret gideriyorduk. Yine bir akşam babam dedemleri arayıp hâl hatır sordu.Babam:

- Baba, aklımız hep sizde, bayramda inşallah yanınızda olacağız, dedi.

Dedem bu habere çok sevindi. Babamdan sonra telefonu ben alıp dedeme sordum.

-Dedeciğim nasılsınız, Şirin nasıl, Taşkın nasıl?

Sorularımın sonu geleceği yoktu. Dedem tek tek sorduklarımı cevapladı.

-Biz çok iyiyiz. Şirin iyi, yakında bir yavrusu olacak. Bayramda gelirseniz onu da görürsünüz inşallah. Taşkın büyüdü. Çok güzel bir kedi oldu. Peşimizden ayrılmıyor. Çok cana yakın.Kış soğuk ve zahmetli geçse de komşularımızla birlikte sıcacık günler geçirdik. Şimdi havalar ısınıyor.

Ağaçlar çiçeğe durdu, toprak yeşil örtüsünü çekti üstüne. Kuşlar cıvıl cıvıl, kelebekler, arılar etrafta uçuşuyor. Köyde ilkbahar bir başka. Konu komşu bahçe işlerine başladık. Beraberce güle oynaya bir şeyler yapmaya çalışıyoruz.

-Dedeciğim, artık kış ayları bizim yanımıza gelmeyecek misiniz?

Verdiği cevaplarla mutlu olsam da bu soruyu sorarken ki ses tonum azıcık hüzün doluydu. Bunu fark eden dedem,

-Geleceğiz tabi ki.Sizde bizlerin gözlerinde tütüyorsunuz. Sizleri çok özledik.

Sonra elimden telefonu kardeşim Enes aldı.Artık telefonda özlem gidermek bizlere yetmiyordu, bunu anlamıştık.

Babam bir ara anneme ‘’Köydeki komşularımız çok iyi. Boşuna dememiş atalarımız, ev alma komşu al diye.Komşularımız olmasa babam ve annem köyde kalmaya pek cesaret edemezlerdi. Bildiğin gibi kışın kar köyümüzü adeta esir alıyor, şehirden uzak bir orman köyü oluşu da cabası’’ dedi. Annem de bu fikirdeydi. Benim aklım ise doğacak olan buzağıda.Ailece ona güzel bir isim bulacağımıza eminim.