Şiir: İnsan Olmak

Biter mi dünyanın işi
Bu acele, telâş niye
Rezzak olan verir aşı
Bu boğuşma,dalaş niye

Çocuklar var, gözü yaşlı
Ela gözlü, kalem kaşlı
Tanklar ezer, çelik başlı
Bu dövüşme, savaş niye

Isınıyor her gün küre
Dayanamaz onca kire
Hemen varmalı fikire
Bu tembellik, yavaş niye

Çoğalıyor her gün çöller
Kurak oldu, sulu yerler
Çekilip küçüldü göller
Bu ucuzluk, beleş niye

Gez dolaş Japonya, Çin’i
En güzeli İslâm dini
Sevgi varken bırak kini
Bu mavzerle, keleş niye

Kanla sınır çizenler var
Suya yazı yazanlar var
Adâleti bozanlar var
Bu taksimle, üleş niye

Hilkatiyim açtım elim
Duâ eder kendi dilim
Vakti ecel gelir ölüm
Bu kahkaha, gülüş niye