Camgöz ve Çiftlikte Mutlu Bir Gün

Sevgili çocuk dostlarım;

Hafize Teyze Çocuk Esirgeme Kurumu’ndaki küçük çocukları, davet etmişti. Bahçeye çocuklar için dönme dolapla şişme top havuzu kondu. Çocuklar geldiği anda yağmur yağmaya başladı. Çocukların hepsi ıslanmamak için bir yerlere kaçıştılar. Yağmur kısa sürdü. Tam bittiği anda Zeliş parmağıyla gökyüzünü göstererek bağırdı;

- Heeeey! Çocuklar bakın! Gökkuşağı çıktı!

Herkes bir anda gökyüzüne baktı. Sarı, yeşil, mavi gibi birbirinden canlı renkli bir gökkuşağı, o kadar güzel duruyordu ki, çocuklar görünce sevinçle zıplamaya başladı. Zeliş koşmaya başladı. Bir yandan da çocuklara sesleniyordu;

- Çocuklar koşun! Hemen bir dilek tutun ve koşarak altından geçin.

Çocukların hepsi bir ağızdan, “Dondurmaaa!” diye bağırarak gökkuşağının altından geçtiler. Uzun Kulak’la ben de koşarak geçtik gökkuşağının altından. Hafize Teyze gülerek izliyordu hepimizi. Çocuklar bir kez geçtiler sonra bir kez daha “Dondurmaaa!” diye bağırarak geçtiler. Sonra çocuklar şişme top havuzuna atlayıp birbirlerine top atarak eğlendiler. Çocuklar eğlenmenin tadını çıkarırken, Ömer’in sesi duyuldu Başında da bir aşçı şapkası vardı:

- Dondurma yemek isteyeeen!

Çocuklar bir an şaşırdılar dondurma tezgâhını görünce. Hafize Teyze çocuklara dondurma sürprizi olarak hazırlamıştı.

Çocuklar hemen dondurma tezgâhının önünde sıra oldular. Çikolatalı, çilekli ve fıstıklı dondurma vardı. Üzerinde kocaman dondurma olan külahı alan çocuklar sevinç çığlıkları atarak hemen yalamaya başladı.

Küçük çocuklardan Naz’la Selim, Uzun Kulak’la benim peşimden ayrılmıyorlar.  Uzun Kulak’la ben birbirimizi kovalarken, onlar da kahkahalar atarak peşimizden koşmaya başladılar. Bahçede tam arkamızdan koşarlarken, biz birden durunca üzerimize düştüler. Onların bir yeri acımadı ama bizim biraz kemiklerimiz ağrımış olabilir.

Hafize Teyze gülümseyerek çocukların arasında dolaşıp küçüklerden bazılarını kucağına aldı. Onların saçlarını okşayıp kucaklayınca, öyle hoşlarına gidiyordu ki; kimi “Babaanne!” kimi “Anneanne!” demeye başladı.

Sonra gelen çilekli pastayla da çocukların en küçüğü olan Naz’ın doğum gününü kutladık. Naz’ın sevinci karşısında Hafize Teyze’nin de gözleri doldu.

Bütün çocukların ve biz hayvanların çok mutlu olduğumuz bir gün geçirdik. Vedalaşıp kuruma giderken, çocuklar Hafize Teyze’yle Ömer ve Zeliş’e tekrar tekrar sarıldılar. Naz beni de kuruma götürmek istedi ama ben elinden zor kaçtım.

Görüşmek üzere çocuklar, hoşçakalın…