Şiir: Ah Efendim

Ah efendim rayihan âlemi mest eyledi,
Uzattığın gonca gül cihanı dost eyledi.

Ah efendim sevgiyi senden öğrendi gönül,
Taşlaşan kalbimizde açtı demet demet gül.

Ah efendim badeyi içirdin kana kana;
Pervaneyim aşkına, dönerim yana yana.

Ah efendim can özüm her daim sana muhtaç,
Sensin derdime deva, sensin ruhuma ilaç.

Ah efendim uğruna fedadır tatlı canım,
Sana hasret çekmeden geçmesin hiçbir anım.

Ah efendim lütfeyle bir kere gel rüyama,
Ilâhî nurunla dol şu zifirî dünyama.

Ah efendim mahşerde sancağını isterim,
Kanadının altında benim de olsun yerim.