Can Pervanesi

Derûnuma bir âteş saldı bugün o cânân
Pervane gibi daldı bu âteşe hemen cân

Cânânda var olmaya cân attı yok olarak
Zannetti işte bitti bir ömür süren hicrân

Sesindeki âhengde belâ remzi saklıydı
Açıldı mürg-i dile sanki sonsuz âşiyân

İki aynı ruh idik belli ki biz ezelde
Ayırdı birbirinden ne hazin ki bu cihân

Gam değil gönül hasret madem ki âhiret var
Yaratır elbet Rabbim vuslata sonsuz imkân

Sabr ile sev o yârı seni senden aldı bak
Bilirsin yalnız aşktır âşıka azim ihsân

Âteş-i aşkla Kâfî tezyîn edildi gönlün
Âkıbet teşrif eder bu mamur gönle sultan