Esmâ-i Nebî: Fadlullah

Fazilet Peygamberi (S.A.V.) Fadlullah / Allahu Teâlâ’nın İhsânına, Fazlına Ulaşan

Bir ismi “Fadlullah/Allahu Teâlâ’nın ihsânına, fazlına ulaşan” olan Peygamberimiz, Yüce Rabb’imiz tarafından görevlendirilmiş en seçkin en faziletli kul idi. O'nun fazileti dolayısıyla; Ümmeti “en hayırlı, en faziletli ümmet” sayıldı. Peygamberliği diğer peygamberler gibi sadece bir milleti değil, bütün insanları, hatta cinleri bile kapsadı. En büyük mucizesi olan Kur'ân-ı Kerim, sağlam bir şekilde elde korundu, tahrif edilmedi. Getirdiği dinî ahkâmlar, önceki dinî ahkâmları neshettti.

Hâliyle ve tavrıyla Fâdıl Hz. Muhammed (s.a.v.)'in gerek beden yapısı gerek rûhî ve ahlâkî durumu O’nun bir peygamber olduğunu ilk bakışta hissettirecek özellikteydi. Kendisine intikal eden nübüvvet nuru, boyu, endamı, birbiriyle uyum içinde olan uzuvları, güzel ve cezbedici konuşması, vakur yürüyüşü, güven telkin eden duruşu, sempatik çehresi; yeme, içme, konuşma, uyuma ve beşerî ilişkilerindeki itidalliği, maddî vechesiyle ilgili olan ve mucizevî yönlerinden olan fazileti apaçık meydandaydı.

Hz. Peygamber (s.a.v.)’in doğruluğu, edebi, hayâsı, cömertliği, hilmi, cesareti, fedâkarlığı, sabrı, kanaati, dirayeti, zekâsı ve diğer olumlu özellikleri konusunda insanların en üstünü idi. Fazilet Peygamberi'nin üstünlüğünün Yahudi ve Hıristiyanların kutsal kitaplarında şöyle geçtiği belirtilir: “Muhammed, Allah’ın Rasûl’üdür. O’nunla beraber olanlar, inkârcılara karşı çetin, birbirlerine karşı da merhametlidirler. Onların, rükû ve secde hâlinde, Allah’tan lütuf ve hoşnutluk istediklerini görürsün.

Onların secde eseri olan alametleri yüzlerindedir. İşte bu, onların Tevrat’ta ve İncil’de anlatılan durumlarıdır: Onlar filizini çıkarmış, onu kuvvetlendirmiş, kalınlaşmış, gövdesi üzerine dikilmiş, ziraatçıların hoşuna giden bir ekin gibidirler. Allah, kendileri sebebiyle inkârcıları öfkelendirmek için onları böyle sağlam ve dirençli kılar. Allah, içlerinden iman edip salih amel işleyenlere bir bağışlama ve büyük bir mükâfat vaad etmiştir.” (48/Fetih, 29)

Peygamber Efendimizin Faziletleri

Allahu Teâlâ, O’nu kendisine habib (sevgili) yaptı, herkesten daha çok sevdi. Kimseden bir şey öğrenmemiş iken, Allahu Teâlâ O’na, her ilmi, her üstünlüğü verdi. Her yerde her zaman mübarek kalbi hep Allahu Teâlâ ile idi. Allahu Teâlâ, bütün peygamberlere (Ya Âdem, ya Musa, ya İsa) diyerek ismi ile hitap ederken, O’na (Ya eyyühennebiyyu, ya eyyüherrasûl) diye özel hitap etti.

Namazda otururken, (Esselamü aleyke eyyühennebiyyü ve rahmetullahi) okuyarak O’na selam vermek emrolundu. Namazda başka bir peygambere böyle söylemek caiz olmadı. Her peygamber, iftiralara kendisi cevap verdi, fakat O’na yapılan iftiralara Allahu Teâlâ cevap verdi. İsmi ile çağırmak, yanında yüksek sesle konuşmak haram idi.

Hz. Cebrâil 24 bin kere geldi. Başka peygamberlere çok az geldi. Mübarek hanımları mü’minlerin anneleri idi ve onlarla evlenmek başkalarına haram edildi. Önünden gördüğü gibi, arkasından da görürdü. Mübarek teri, gül gibi güzel kokardı. Uzun kimselerin yanında iken, onlardan yüksek görünürdü.