Şiir: İnsanlığa Giden Yol Bulunmalı

Dağ heybetli çınarımız kurudu,

Ümmete tutacak dal bulunmalı.

Batıl hakkın üzerine yürüdü,

Zalime dur diyen el bulunmalı.

Üstümüze çöken kızıl kâbustu,

Çağdaş firavunlar kinini kustu.

Yiğitler lâl oldu, kalemler sustu,

Hakkı haykıracak dil bulunmalı.

Eksik akıl, nefis ile yarıştı,

Birlik olup şeytan ile barıştı.

Körpe çiçeklere zehir karıştı,

İman kovanına bal bulunmalı.

Enginlerde boynu bükük kalmasın,

Rüzgârı kesilip hüzün dolmasın.

Nazlı hürriyetin rengi solmasın,

Bayrağa verecek al bulunmalı.

Korku kalbimizde Everest gibi,

Ruhumuza geçti bir kement gibi.

Kafalar karıştı labirent gibi,

İnsanlığa giden yol bulunmalı