Hep Eğitim

Sahte gözlükleri çıkarıp, gözden,
Gördükçe öğrendik biz bu dersleri,
Aşk için özleri arıtıp özden,
Verdikçe öğrendik biz bu dersleri.

Ne anladık sanki gençlik çağından,
Kolay mı kurtulmak nefsin ağından,
Dostluk güllerini vefa bağından,
Derdikçe öğrendik biz bu dersleri.

Hiçbir yere varılamaz kibirle,
Hiçbir zora erilemez cebirle,
Mutluluğun kozasını sabırla,
Ördükçe öğrendik biz bu dersleri.

Ne ararız sanki kahve falında?
Şeytan gizlenirmiş elma dalında,
Kafayı karmaşık işler yolunda,
Yordukça öğrendik biz bu dersleri.

Ne engeller eritilir hazımla,
Gerçeklere yol bulunur çözümle,
Umutları kucaklayıp azimle,
Sardıkça öğrendik biz bu dersleri.

İftiradan kaçtık riyayı çizip,
Gazele döndükçe güzeli sezip,
Hasetleri tek tek kurşuna dizip,
Vurdukça öğrendik biz bu dersleri.

Okuduk hayatın aşk kitabını,
Ezberledik derdin her etabını,
Kendi kendimize el hesabını,
Sordukça öğrendik biz bu dersleri.

Sonuçlar var bırakılmaz son âna,
Duyan kalpten halel gelmez îmana,
Kolay kolay varılmayan limana,
Vardıkça öğrendik biz bu dersleri.

Celil gör öteyi aynaya bak ta,
Selviler bekliyor en son durakta,
Vurgunlara rağmen dimdik ayakta,
Durdukça öğrendik biz bu dersleri.