Divân-ı Hulûsi: Cânâna yet ey cân desem

1. Cânâna yet ey cân desem hicrân duyar
Nâlemi gülzâra arz etsem gül-i handân duyar

2. Pertev-i hüsnündeki zevki gönül idrâk eder
Zâhiren ol vuslatı gör dîde-i giryân duyar

3. Nâme yaz Muhyî şeker-leb teşneler tek yârına
Gizli tut ağyârdan esrârını noksân duyar

4. “Fakru fahrî” kisvesidir kisvemiz ammâ bugün
Ma‘rifet gencînene vermez zarâr ihsân duyar

5. İhtilâf olmaz sözün bir mâyesidir ol melek
Aldığın sermâyeden yaz kim Hulûsî cân duyar

Nesre Çevirisi:

1. “Ey can, canana yetiş” desem hicran (ayrılık) duyar. (Bülbül gibi) inlememi gül bahçesine arz etsem açılmış, gülen gül duyar.

2. Gönül, güzelliğinin ışığındaki zevki idrak eder. O kavuşmayı zahiren görsen ağlayan göz duyar.

3. Ey Muhyî! Hararetten kurumuş şeker saçan dudaklar gibi sevdiğine mektup yaz. Sırlarını yabancılardan gizli tut, cahiller duyar.

4. Bugün bizim giydiğimiz “Fakru fahrî/Fakirlik övüncümdür.” elbisesidir. Buna rağmen yine de senin irfan hazinene zarar vermez, ihsan duyar.

“Fakru fahrî” ibaresi “fakirlik benim övüncümdür.” anlamında olup “Fakirlik benim övüncümdür, onunla iftihar ederim.” anlamındaki “el- Fakru fahrî ve bihi eftehiru.” hadisinin ilk kısmıdır.

5. Hiç şüphe yok ki o melek gibi güzel sevgili sözün özüdür. Ey Hulûsî! Sahip olduğun bilgi sermayesinden yaz, can duyar.

Nesre Çeviren: Prof. Dr. Nihat ÖZTOPRAK