Şiir: Kerbela

Adımı sorarsan, insanoğluyum
Hüzünler, çileler bende müptelâ
Mazlumum, mahzunum çârem tükendi
Kum gibi, kum gibi başımda belâ

Yanmışım, yanmışım içim Kerbelâ
Göçlere durmuşum, çıplak yürürüm
Zâlimler elinde, kan tükürürüm
Öksüzüm, yetimim bu nasıl cürüm

Kum gibi, kum gibi başımda belâ
Yanmışım, yanmışım içim Kerbelâ
Celepler kin kusar, keserler etim
İnsansam bu mudur, benim diyetim

Yurtsuzum, mutsuzum ah hürriyetim
Kum gibi, kum gibi başımda belâ
Yanmışım, yanmışım içim Kerbelâ
Ey barış, çık da gel, nerede isen

Sen yoksan savaştır, başımda esen
Kahrettim dünyaya, ben oldum küsen
Kum gibi, kum gibi başımda belâ
Yanmışım, yanmışım içim Kerbelâ