Şiir: Bursa Şehrengizi

Edebâli muştusu okunurken dillerde

Bir oymaktan uzandı, devletliğe bu şehir

Fetretteyken Türk yurdu, filizlendi Osman’la

Türk’ün gücü şahlandı, zamana oldu âhir

Çerağları Söğüt’ün, Türk-İslâm’ca yanarken

Coşkulaştı Bursa’da; çaylar ile her nehir

Edebâli muştusu okunurken dillerde

Destan yüklü kaleler, kuşanırken bu yurdu

Yüreklerde aşk içre, kutlu sevdalar vardı

Yeşil Bursa özgeydi, havasıyla, suyuyla

Karlı başı som beyaz, pınarlar kadar ar’dı

Dillenirken Söğüt’te, cenk türküsü yağızdan

Gönüllere kar beyaz, feyzi imân yağardı

Destan yüklü kaleler, kuşanırken bu yurdu

Vasiyet-i ikrârdı, Edebâli töresi

Oğul Osman çağından, ta bugünlere gelen

Sevgi, barış, dostluktu; haktı Şeyhin ilkesi

İnsanlığın adına, ak çehrelerle gülen

Adaletin hükmüne, saâdetin üstüne

Atlı, kanatlı olan, bâd-ı sabâca yelen

Vasiyet-i ikrârdı, Edebâli töresi

Horasan’dan göç vardı, Osmanlı’nın yurduna

Yesevî’nin Alpleri; Erenleri gül oktu

Türkleştirmeye yurdu, özde İslâm etmeye

Bacı, Gazi, Dervişler; aksakallılar çoktu

Bilgelikler sarmıştı, yurdun her bir yanını

Yenilmişti Tekfurlar, zâlimlikler hiç yoktu

Horasan’dan göç vardı, Osmanlı’nın yurduna

Evliyalar şehriydi; kutlu rüyâydı Bursa...

Ulu çınar kokusu, toprağından yayılan

Maneviyat halkası, nurlar olup yağarken

Hak deminde çok idi, esrik olup ayılan

Gül vaktiydi o çağ  ki; güzellikler içinde

Hak üzreydi fermanlar, hükümleri sayılan

Evliyalar şehriydi; kutlu rüyâydı Bursa...

Dedem Korkut türküsü, kopuzlarda demliydi

Ezgileri söylenir, aşklaşırdı yiğitler

Növbet vurup mehteran, çalınırken dev kösler

Düşlenirdi çağ üstü, yeni yeni fetihler

Gül düşerken kalplere, Risâletten gül renkli

‘Önde giden atlıydı’; Türk töreli fatihler

Dedem Korkut türküsü, kopuzlarda demliydi