Gecelerin Gönlündeki Elif

Hani Elif yazardın gecelerin gönlüne
Deryalar sükût edip kalemini dinlerdi
Yıldızlar gözlerinden nur alırdı o demde
Ve Elif’le başlardın yine bir taze güne
Geceler tükenmenin azâbıyla inlerdi

Ateşler mürekkebin hasretiyle yanardı
İs olup da hokkana dolmak için sultânım
Elifler mazi olmuş saadeti anardı
Bir hicret sonsuzluğu gizleyen zülfesinde
Çağlardı çağlar boyu gönlümdeki ummânım

Elif’in her noktası dönerdi kainâta
Duydukça seher vakti bülbülün nağmesini
Semâzen vecdi ile kaybolurdu noktalar
Gözlerinden dökülen Elif’in etrafında
Beklerdi mısra mısra yazılan aşk sesini

Bir Elif görmek için yükselen minâreler
Teselli bulurlardı ezanda Eliflerle
Kapanırdı gizlice gönüldeki yâreler
Vuslatın âh ettiren o şevk ü tarâbıyla
Ateşlere düşerdi sermest o pervâneler

Yine bir Elif çekip şu sînemi dağla gel
Görmeyen gözlerimde Elif Elif çağla gel
Gönlüme sevda adlı kaldırılmaz dağla gel
Esîr-i aşkın eyle, hem ruhûmu bağla gel
Benim için Allâh’a hem yalvar, hem ağla gel

Ekrem KAFTAN