Şipşirin

Kitabın Adı: Şipşirin

Yazar: Emine Yılmaz Dereci

Çizimler: Şahin Bostancı

Yayınevi: Doksan Dokuz Yayınları

Yayın Yeri ve Yılı: Ankara/2025

Sayfa Sayısı: 136

Yaş Aralığı: 8+

İşlenen konular: merak, cesaret, yardımseverlik, çalışmak…

Sevgili çocuklar; bugün sizlerle adı gibi şipşirin bir kitabı paylaşacağım.

Yazarımız Emine Yılmaz Dereci Şipşirin’de tam kırk dokuz hikâyeyi bizler için kaleme almış. Hikâyelerdeki sıcacık çizimler de içimizi ısıtıyor.

Bu kırk dokuz hikâyede neler var neler… Hayvanların başından geçen heyecan dolu maceralar bizlere çok güzel ibretlik dersler veriyor. Biliyorsunuz hayvanların ya da bitkilerin kahraman olduğu fabllarda eğitici, öğretici hikâyeler anlatılır. Bu hikâyeler özellikle çocukların kötü ve hatalı davranışlardan uzak durmaları için örnek teşkil eder. Fabllarda aslında insanlara ait olan iyi-kötü, cesur-korkak, tembel-çalışkan gibi özellikler hayvanların başından geçmiş gibi gösterilir. Böylece üzerinde yukarıda belirttiğimiz kötü huyları olan insanlar, çocuklar bu hikâyelerden kendilerine dersler çıkarırlar.

Şimdi gelelim Şipşirin’e. Dediğim gibi adı da kendi de Şipşirin. Şipşirin’de sevgi dolu kahramanların, şipşirin olaylarına şahit oluyoruz. Her bir hikâye bizi hem güldürüyor hem heyecanlandırıyor ama özellikle bazı hikâyelerin mutlu bitmesi içimizi rahatlatıyor. Sizlerin hikâyelerin ne anlattığını merak ettiğinizi duyar gibiyim. İsterseniz Şipşirin’deki bazı hikâyeleri paylaşayım da merakınızı az da olsa gidereyim.

Şipşirin’in ilk hikâyesi Çalışan Kazanır. Güleç, tembellik etmeyi seven bir arı. Aynı zamanda özgüveni de çok fazla. Ancak onun tembelliği, çekirgelerle yaptığı gevezelik gün boyu hiç polen toplayamamasına sebep oluyor. Buna rağmen kraliçe arı son derece anlayışlı. Polensiz kovana dönen Güleç’i tecrübeli kraliçe tatlı dille ikaz ediyor. Hatasını anlayan Güleç sabahı zor ediyor ve ertesi gün diğer arılarla polen toplamaya gidiyor ve topladıkları polenlerle neşe içerisinde hep birlikte kovana dönüyorlar.

Kitaba adını veren Şipşirin’de zavallı ceylan yavrusu zıplarken tellere takılıyor ve yaralanıyor. Şipşirin’e yardım eden iyi yürekli insanlar ona yardım ediyor. Şipşirin iyileşiyor ama ailesinden ayrı olduğu için üzülüyor. Şipşirin’in bu durumunu sezen çocuk onun mutlu olmasını istiyor. Sonunda ailesine kavuşan Şipşirin’in avcılara karşı olumsuz düşüncesi değişmiyor ancak diğer insanları sevmeye başlıyor.

Hayvanların kafeslerde tutulmaları ne acı değil mi çocuklar, sırf insanlar onları seyredecek diye. Sizin de benim gibi bu hayvanlara üzüldüğünüzü biliyorum. İşte yazarımız Aslan ve Zürafa adlı hikâyede buna yer veriyor. Küçücük kafesinde dönüp duran aslanı komşusu zürafa fark ediyor. Aslan kendisi gibi zürafanın da ağladığını görüyor. Bu iki hayvanın derdi de aynı ailelerinden uzakta demir parmaklıkların arkasında olmak. Zürafa ailesine haber gönderdiğini ancak onlardan bir haber alamadığını aslana anlatıyor ki onların konuşmalarına kulak misafiri olan papağan zürafaya ailesinden selam getiriyor. Onların selamını duymak bile zürafayı çok mutlu ediyor.

Birliğin önemini anlatan Paytak’ta büyüklerinin sözünü dinleyen bir penguenin maceraları anlatılıyor. Fırtınanın gelmesiyle bir araya gelen binlerce penguen birlikte hareket etmeleri sayesinde soğuktan korunuyor. Yine her şeyin bir zamanı olduğunu da bu hikâyeden öğreniyoruz. Büyük denizleri merak eden Paytak penguen kolonisi ile birlikte hareket etmesi ve fırtınadan kurtulmalarının ardından ailesiyle engin denizlere açılıyor. Yalnız hareket etse ve büyüklerinin sözünü dinlemese ne hayal ettiği denizlere ulaşabilecek ne de belki hayatta kalabilecekti.

İşte böyle sevgili çocuklar. Yazarımız Emine Yılmaz Dereci o sıcak anlatımıyla her bir hikâyede bizi mutlu etmeyi, konuşturduğu hayvanlarla bizlere güzel öğütler vermeyi başarmış. Kırk dokuz hikâyeden biz birkaçını paylaştık ama sizlerin diğer hikâyeleri de okumasını isterim. Şimdiden iyi okumalar…