Yâr Cemâline…

Baharlar cemalinden alır cümle elvânı Hüsnünü çalmaktandır güllerin bunca şânı Nazarın dolaştıkça zeminde gece gündüz Kıskandırır yeryüzü nurunla âsumânı Leblerin bu âşıkın öpmeye can attığı Şiirin tek ilhâmı gönlümün tek dermânı Nâr-ı aşkın menbaı örtülü leblerindir Gördükçe olmak ister gönlüm hemen kurbânı Cennetteki huriler görseydi gül yüzünü İsterlerdi Allah’tan böyle ulvî ihsânı Ne serin bir gölgedir alevden zülfün ey yâr Kalır benim sinemde gezinse bin nişânı Kâfî’nin azâbını sinende sürûr eyle Ulaştı şiir şiir zîrâ sana hicrânı