SULTANIM’A

Gam yükünün kervanında yolcuyum Yüce dağlar yol vermiyor sultanım Bu gidişle mahşere mi kalacak Vuslatımız el vermiyor sultanım   Efkârım var duman duman başımda Hasret kara hançer gibi döşümde Gül sancısı uzak durmaz peşimde Bülbül olup dil vermiyor sultanım   Aşk derdinin tek çaresi visâldir Visâl yoksa âşık bağrı bir hâldir Hüzünlerle geçen vakti melâldir Yolun sonu lâl vermiyor sultanım   Kavli kalem yazsın hele inceden Gerçek âşık kurtulmaz ki sancıdan Hâllerimi öğren bir gün hancıdan Kara sevda hal vermiyor sultanım   Mahşerdedir belki kavuşmak vakti Güllerle orada edelim akti Yağdı kar harmanı gönlümü yaktı Bâd-ı sabâ dal vermiyor sultanım   Azim yoksa şahikalar aşılmaz Gönül yanmaz ise bağır deşilmez Sevda yollarında aşksız koşulmaz Yollar uzun bel vermiyor sultanım   Söyle gönül söyle, yazsın yıldızlar Bulutların bağrı, derdinle sızlar Daha söylenecek var ama sözler Bahçe viran gül vermiyor sultanım