Şiir: Kutlu Destan

Anayurdum umurum, şah damarım sürûrum
Yüreğimi titreten, kara sevdam gurûrum
Gül kokulum nazenin, gül muştulum göz nûrum
Tarihlerde yankılı, destan destan onurum
Alın terim emeğim, memleketim şerefim
Sana hizmet aşk içre, sonsuza dek görevim
Gönül gözüm derûnî, namus sözüm, dört yanım
Al bayrağa adanmış, renk verdiğim al kanım
Çok sevdiğim gül yârim, umut sesim nefesim
Can özümde derinden, bağlandığım hevesim
Gül önderden bugüne, miras kalan has bahçem
Türk-İslâm’ca dil verip, konuştuğum son lehçem
Anadolu’m anamsın, yol gösteren babamsın
Yarınlara birlikte, yürüdüğüm çabamsın

Yollarına sevdayla, baş koymuşum ezelden
Kavil kavil nağmeli, dillenmişim güzelden
Ses bulmuşum Asya’dan, Kürşatlardan ezgili
Ses ekmişim Orhun’dan, toprağıma gül sesli
Kürşat olup gönülde, seyr-ü sefer etmişim
Mirasıyla ecdadın, gönüllerde yetmişim
Türkün şanlı mazisi, bugünlere yön vermiş
Ataların töresi, yiğitlikten kut dermiş
Şahikalı geçmişten, nice ibret almışım
Tarihimin şanında, namlarında kalmışım
Ta Asya’dan dörtnala, delikanca gelmişim
Anadolu olmuşum, özünü yurt bilmişim
Anadolu’m anamsın, yol gösteren babamsın
Yarınlara birlikte, yürüdüğüm çabamsın