Şiir: Kandil Gecesi

Gönül otağına gül konar kandil gecesi,
Viran bağlar gülşene döner kandil gecesi


Hilâlin güzelliği gökyüzünü süslerken
Yeryüzüne esenlik iner kandil gecesi.


Pervâne pervaz vurup mâşukun şûlesine
Hakikî aşk oduyla yanar kandil gecesi.


Dert ehli, dualara yüklüyor dilekleri
Ruhu saran sızılar diner kandil gecesi.


Mü’minler huşû ile yürürken mescitlere
Semâya misk ü amber siner kandil gecesi.


Kubbelere çarpınca tekbirin gür sedâsı
Kullar feyz ırmağına kanar kandil gecesi.


Yaradan’ın rahmeti, merhameti tükenmez
Diller arınmak için döner kandil gecesi.


Her gecenin nuru var, sen yeter ki kadir bil;
Allah’ı, aşka düşen anar kandil gecesi.