Şiir: Gönül Kırmak Hüner Değil

Güzelliği hiçe sayıp

Kusur görmek hüner değil.

İnsanların ayıbını

Yüze vurmak hüner değil.

Bir ağacın dallarıyız,

Aynı nehrin kollarıyız,

Yaradan’ın kullarıyız;

Dargın durmak hüner değil.

Kul düşerse biz varalım,

Candan hâl hatır soralım,

Yıkık kalbi onaralım;

Gönül kırmak hüner değil.

Seherlerde uyanmazsan,

Gül rengine boyanmazsan,

Dikenlere dayanmazsan

Bağa girmek hüner değil.

Eşe dosta kin güderek,

Merhameti kaybederek,

Nefsin izinden giderek

Ömür sürmek hüner değil.

Başkaları var demeden,

Uygun ânı beklemeden,

Söze sevgi eklemeden

Öğüt vermek hüner değil.

Vefasızlık açar yara,

Daim olan aşkı ara.

Tükenecek sevdalara

Yürek yormak hüner değil.