Şiir: Dost Dediğin

Dost dediğin bir ömürde arar bulur dostunu,

Bırakırsa o dost değil, şirazeden çıkmıştır.

Gerçek bir dost, dost yoluna engin serer postunu,

Dostluk o ki dost, dostuna can özünden bakmıştır.

Dost dostuna can özünden bakmamışsa dost olmaz,

Gönül dosta Allah için varmamışsa yol bulmaz,

Rüzgâr dala dokunsa da güz değmeden gül solmaz,

Dostluk o ki dost, dostuna can özünden bakmıştır.

Nice nihan sır saklıdır dosta giden o yolda,

Nice sûzan kor saklıdır dosta giden o yolda,

Nice ihvan yâr saklıdır dosta giden o yolda.

Dostluk o ki dost, dostuna can özünden bakmıştır.

Dostun evi can evidir, gönüldedir otağı,

Sen varırsan Hakk’a çıkar gerçek dostun sokağı,

Dost kaldırır yollarından sen istersen o dağı,

Dostluk o ki dost, dostuna can özünden bakmıştır.