Şiir: Bir’sin Allah’ım

Âlemi ervahtan tanıdık bildik
Küllü şeyin kadir birsin Allah’ım
Üfledin ruhlara topraktan geldik
Toprağa rücu et dersin Allah’ım

Beni sensiz çölde ıssız bırakma
Ol Resul hatrına, nârına yakma
Şu zalim nefsimi peşime takma
Şeytan bir kuyuya girsin Allah’ım

Sırat-ı müstakim ehlinden oldur
Gidecek yön mü var en doğru yoldur
Bu garip emrinde bir edna kuldur
Rahmeyle murada ersin Allah’ım

Küllî iradenle dünya dönüyor
Semada yıldızlar yanıp sönüyor
Güneyde sıcak var, kuzey donuyor
Kim bunlara cevap versin Allah’ım

İlahım diyenler sinekten öldü
Musa’yı geçirip denizi böldü
İslâm’dan öncesi insanlık çöldü
Her zaman her yerde varsın Allah’ım

Yağmurlar indirdin toprağın canı
Devri devran ettin damarda kanı
Gösterdi herkese Nuh’un tufanı
İnkârcıyı azabın sarsın Allah’ım

Hilkati elin var, başında saçın
Hâlini sordun mu doyarken açın
Tevazu ederken, kibirden kaçın
Sen ehli kibire, nârsın Allah’ım