Şiir: İnsan

Kırılmış kanadı düşmüş bir tora
Kuşlar gibi özgür uçamaz insan
Kimi dertsiz gamsız kiminde yara
Kendi kaderini çizemez insan

Kâinat içinde küçük bir nokta
Gelir gider daim var ile yokta
Kimi sefil kimi kaybolur çokta
Töredir kanundur bozamaz insan

Kundakta başlayıp kefende biter
Bir ömür nedir ki çok çabuk geçer
Bazen boran olur bazen gül açar
Hasbelkader böyle kızamaz insan

Ta ruzi ezelden bendesi hakkın
Kim bilir eceli uzak ve yakın
Şeytana yem olma aman ha sakın
Başıboş azâde gezemez insan

Kimi gafil gezer kimisi şaşkın
Kimi verâ kimi nefsine düşkün
Kimi mecnun kimi kölesi aşkın
Kalem ver müşkülün yazamaz insan

Eyyûp sabır etmiş derin yarası
Bir imtihan dünya işte burası
Akıbet herkesin söner çırası
Bir muamma sır ki çözemez insan