Şiir: Adâlet

Allah’ın emrine uyma yolunda,
Sakın adâletten ayrılma yavrum.
Hassas bir terazin olsun elinde,
Sakın adâletten ayrılma yavrum.

Helal lokma varken harama batma,
Komşun aç uyurken asla tok yatma,
Aman ha nimeti çöplere atma,
Sakın adâletten ayrılma yavrum.

Yükseklerde durma, gözet engini,
Sen gibi kulların sorma rengini.
Fakiri atıp da tutma zengini,
Sakın adâletten ayrılma yavrum.

Erkeği yüceltip kızı hor görme,
Doğrunun hakkını yanlışa verme,
Âdil olmayanın yanında durma,
Sakın adâletten ayrılma yavrum.

Çayırı, çimeni, börtü böceği,
Ağacı, yaprağı, dalı, çiçeği,
İncitme yazıktır kedi, köpeği;
Sakın adâletten ayrılma yavrum.

Hilebaz nefsinle vuruşmak için,
Kâmil müminlerle yarışmak için,
Hakk’ın rızasına erişmek için,
Sakın adâletten ayrılma yavrum.