“SEN’İ” İSTER, BU CAN SEN’İ!..

Yâ Rab Sen’den lütuf, himmet; “Sen’i”  ister, bu  can  Sen’i!.. Ne mal, ne mülk, ne bir şöhret; “Sen’i”  ister, bu  can  Sen’i!.. Tecellî  kıl,  bu  aşk  Sen’in. Gönlüm oldu sır mahzenin!.. Döndükçe  gam  değirmenin; “Sen’i” ister, bu  can Sen’i!.. Yüküm  artar günden güne; Ney  tek düştüm bu sürgüne!.. Kerem   eyle  şu  göçküne; “Sen’i” ister, bu  can  Sen’i!.. Aşk  seyrinde yanan  kulum; Dört  kapıdan  geçer  yolum!.. Sınandıkça  her  bir  hâlim; “Sen’i”  ister,  bu  can Sen’i!.. “Kader”  dedin, nefes  verdin; Her nefeste, bin ders verdin!.. Yedi  nefse, ne  ses verdin? “Sen’i” ister, bu  can  Sen’i!.. Her  şey  fanî,  kalan  Sen’sin; Beni,  aşka  salan  Sen’sin!.. Veren  Sen’sin, alan  Sen’sin; “Sen’i” ister, bu  can  Sen’i!..