SENİ ANMAK ÜZERE

              Hasret bir alev oldu tende yanmak üzere Gönlümdeki uykudan gül uyanmak üzere   Suları çekilse de denizi besler yağmur Yürür dağlar sonsuza nur kuşanmak üzere   Kaç deli sevda beni hamurunda eritti Üzerime serpildi kan sınanmak üzere   Bir telaş sarsıp gelse ırmaklar şahit olur Gözlerimden akanla aşk yıkanmak üzere   Hayat macera değil kendine işarettir Var edilmiş her canlı hep inanmak üzere   Gün gelir insan yorgun telaşından uyanır Ve önünde diz çöker Seni anmak üzere   Muhsin İlyas SUBAŞI