Öğretmenler Unutulmaz
Köyümüzdeki ilkokulda beşinci sınıfa gidiyorduk. Birkaç hafta sonra mezun olacaktık. Öğretmenimiz de memleketine tayin istemişti. Bizi mezun edince o da köyümüze veda edecekti.
Bir gün ders sırasında öğretmenimiz ilginç bir teklifte bulundu:
- Çocuklar! Birkaç hafta sonra okul kapanacak, mezun olacaksınız. Bu hafta sonunda güzel bir piknik yapalım mı?
Sevinerek kabul ettik. Bizim coşkumuzu gören öğretmenimiz konuşmasına devam etti:
- Beş yıldan beri buradayım, köyün arkasında bulunan dağa hiç gitmedim. Bu pazar günü sizinle oraya gidelim isterseniz. Biraz yoruluruz ama güzel bir gezi yapmış oluruz.
Piknik hazırlığımız birkaç gün öncesinden başlamıştı. Herkes annesine pastalar, çörekler hazırlatmıştı.
Pazar günü erkenden kalktık. Okulun bahçesinde buluştuk. Yiyecek torbaları elimizde, yola koyulduk. İki saatlik bir yürüyüşten sonra dağın eteğine geldik. Kahvaltımızı orada yaptık. Dinlenmek iyi gelmişti, yorgunluktan eser kalmamıştı üzerimizde. Daha yüksek yerlere tırmanmak istiyorduk. Öğretmenimizin sesiyle toplandık:
- Tırmanmak istemeyenler burada oturup bizi beklesinler.
Birkaç arkadaş orada oturup bizi beklemeyi tercih etti. Biz dönene kadar onlar çevreden odun toplayacaklardı. Önümüzde öğretmenimiz, başladık tırmanmaya. O bize çıkılması kolay olan yerleri gösteriyordu, zorlananların elinden tutuyordu. Farkında değildik ama epeyce tırmanmıştık. Bulunduğumuz yerden çevre o kadar iyi görülüyordu ki güzel bir manzara ile karşılaşmıştık. Köyümüzü -belli belirsiz- zorlukla seçebiliyorduk.
Öğretmenimiz, “Bu kadar tırmandığımız yeter, dönelim artık, arkadaşlarınızı daha fazla bekletmeyelim.” dedi.
Aşağıya indik. Getirdiklerimizi afiyetle yedik, oyunlar oynadık. Akşama doğru köye geldik.
Son günler çabucak geçti, karne alacağımız gün geldi. Öğretmenimiz hepimizin alnından öperek karnelerimizi dağıttı. Biz de onun elini öptük. Aramızda para toplayarak aldığımız hediyeyi kendisine verdik. Çok memnun oldu, gözyaşlarını bizden gizlemeye çalıştı. Evimize giderken, birçok arkadaşım gibi, ben ağlıyordum.
Öğretmenimiz birkaç gün sonra memleketine gitti. Tatilde öğretmen okulu sınav sonuçları belli olmuştu. Sınavı kazanmıştım. Hemen öğretmenime bir mektup yazarak sonucu bildirdim. İki hafta sonra beklediğim cevap gelmişti. Öğretmenim sınavı kazandığıma çok sevinmiş. Mektubunun son cümlesi şöyleydi: “Seni tebrik ediyor, gözlerinden öpüyor, başarılarının bir ömür boyu devam etmesini diliyorum.”
Mektubu katlayıp cebime koyarken kendi kendime söz verdim: “Aradan yıllar geçse bile seni unutmayacağım öğretmenim.”
Sırrı ER
Yazar
Hiç daldan taptaze kırmızı bir meyve topladın mı? Kızılcık, sonbahar yaklaşırken ağaçlarda parıldayan, adeta minik bir kırmızı bilyeyi andıran harika bir meyvedir!Kızılcık Nasıl Bir Meyvedir?Kıpkırmız...
Yazar: Ayşe Gül PINAR
Köyün dışında, rüzgârın en çok uğradığı tepenin üzerinde eski bir mezarlık vardı. Çoğu mezar unutulmuş, taşların üzerindeki yazılar yağmurla silinmişti. Ama bir tane mezar taşı vardı ki, her geçen yıl...
Yazar: Erbay KÜCET
Çevremizdeki varlıkları incelediğimiz zaman, canlı veya cansız birçok varlık görüyoruz. Birbirinden farklı özelliklere sahip bu varlıklar, bizleri hayretler içerisinde bırakıyor.Dağları, denizleri, ye...
Yazar: Sırrı ER
Sevgili çocuklar;Bir yıl daha geçti. 2024’teki sevinçler, üzüntüler, mutluluklar, başarılar, özlemler… Hepsi terk etti bizi birer birer. Giden yıl bize ait belgeleri topladı ve “Elveda!” dedi. N...
Yazar: Sırrı ER