MESLEKTAŞLARIMLA HASBİHÂL

Milli Eğitim içinde 15 yılı sınıf, 10 yılı din dersi öğretmenliği olmak üzere 25 yılımı, gül yüzlü misk kokulu çiçeklerimle geçirdim. Emekli olduktan sonra da eğitimin içinden hiç ayrılmadım. Şu an da eğitimci bir yazar olarak okul söyleşilerim ve imza günlerimde öğretmen arkadaşlarımla birlikte, aynı ortamda bulunarak hasbihâl etme imkânım oluyor.   Yüzlerce öğrenci yetiştiren emekli bir öğretmen olarak genç meslektaşlarıma seslenme ihtiyacı hissettim. Geleceğimiz olan gençlerin en iyi bir şekilde yetişmeleri için değerli öğretmenlere çok iş düşüyor. Hayat tecrübelerimi, meslekî bilgilerimi dergimiz aracılığıyla sunmayı bir borç bildim. Sizlere anne babalar tarafından teslim edilen narin ve nadide tomurcuk çiçekler, gonca fidanlar ellerinizde en güzel şekilde yetişsin istiyorum.   Öğrenciliğimi de sayacak olursam 55 yıldır eğitimin içindeyim. Zaman içinde başarı ve başarısızlığı, sevinci ve hüznü bizzat yaşadım. İyi niyetlerle başladığım bazı işler istediğim gibi sonuçlanmadı. Bilgi eksikliği ve tecrübesizlikten dolayı yanlışlar yaptım. Cennet çiçekleri dediğim öğrencilerimi üzdüğüm, kırdığım ve incittiğim olmuştur. Bu yüzden pişmanlığımı itiraf ediyorum. Son nefesimi vermeden yetiştirdiğim tüm öğrencilerimden helallik istiyorum. Ben hakkımı helal ediyorum. Siz de hakkınızı helal ediniz.   Hata ve eksiklerim mutlaka vardır. Kalbini kırdıklarım, yeterince ilgilenemediğim öğrencilerim olmuştur. İnsan beşer, şaşar. Hatasız kul olmaz. Hatalarım bilmeden ve istemeden olmuştur. Hangi bahçıvan bilerek bahçesindeki canım çiçeklere zarar verir. Onların solmalarını ister.   1979 yılından 2004 yılına kadar gül yüzlü, misk kokulu yüzlerce öğrencim oldu. Hepsinin gönlümdeki yerleri ayrıdır. Allah bana öğretmenliği nasip etti. Bu gül çiçekleri en güzel şekilde yetiştirme imkânı buldum. Bu yüzden Rabb’ime ne kadar şükretsem azdır.   Genç meslektaşlarımın en az hata ile görev yapmalarını, yanlışa düşmeden öğrencilerini en güzel şekilde yetiştirmelerini istiyorum. Her çocuk ayrı bir dünyadır. Her birinin kendine ait özellikleri ve güzellikleri vardır. Sakın onları incitip, kırmayın. Cennet çiçeklerini soldurmayın…   Eğitimcide bulunması gereken özellikleri yaşadıklarımdan da dersler çıkararak maddeler halinde sizlere sunmak istiyorum. Aklıma gelenleri sıraladım. Daha onlarca yazılacak maddeler olabilir.  

1. Öğretmen çok iyi yetişmiş olmalı.
2. Öğretmen zeki ve hazır cevap olmalı.
3. İşini severek yapmalı.
4. Öğrencilerini çok sevmeli.
5. Bedenlere olduğu gibi beyinlere de hitap etmeli.
6. Sabırlı ve şefkatli olmalı.
7. Öğrencilerini her yönüyle yakından tanımalı.
8. Dersini en yeni metotlarla çok iyi işlemeli.
9. Bilgisini, sevgisini ve ilgisini eksik etmemeli.
10. Okul dışında gerektiği zaman öğrencisinin yanında olmalı.
11. Değişime ve gelişime açık olmalı.
12. Alçak gönüllü ve hoşgörülü olmalı.
13. Çevresiyle iyi ilişkiler kurmalı.
14. İyi bir iletişimci olmalı.
15. Ufuklu ve ileri görüşlü olmalı.
16. Beden dilini çok iyi kullanmalı.
17. Öğrencileri arasında ayırım yapmamalı.
18. Meslekî heyecanını kaybetmemeli.
19. Doğru ve dürüst olmalı.
20. Sözlerinden daha çok davranışlarıyla öğrencilerine örnek olmalı.
21. Kalp kırmamalı, gönül insanı olmalı.
22. Söz verince mutlaka yerine getirmeli.
23. Öğrencileriyle alay etmemeli, küçültücü sözlerden kaçınmalı.
24. Samimi ve adaletli olmalı.
25. Sınıfta uyulacak kuralları öğrencileriyle birlikte belirlemeli.
26. Cezadan daha çok ödüllendirme yöntemini kullanmalı.
27. Tatlı dilli ve güler yüzlü olmalı…

  Yüreği çocuk sevgisiyle dolu mesleğine sevdalı eğitim ordusunun elleri öpülecek öğretmenlere başarı dileklerimi sunuyorum. Allah yâr ve yardımcınız olsun. Gül kokulu çiçek yetiştiren bahçıvanlara selam olsun…

Ali ÖZKANLI

Yazar