Mehmetçik

Gözünü kırpmadan aslanlar gibi, Yurt için canını verir Mehmetçik. Volkanlaşan bir imanın sahibi, Aşkla şahadete yürür Mehmetçik. Kur’an’ın hadimi, İslâm’ın eri, Sanki asker doğmuş ezelden beri, Kazanma hırsıyla mutlak zaferi, Süngünün ucunda görür Mehmetçik. Gerekirse sefer düzenler Çin’e, Hak, hukuk, adalet götürür yine, Çığır açar Malazgirt’ten Afrin’e, Haksızlığa karşı durur Mehmetçik. Hint’ten ve Yemen’den duyulur sesi, “Tufan kopsa biz varız biz!” demesi… Ağır basar vicdan muhakemesi, Merhamet hissiyle erir Mehmetçik. Şerefle yâd eder, hatırlar dünü, Dedesinin destan yazdığı günü… Asil Türk’ün yenilmezlik mührünü, Tarihin alnına vurur Mehmetçik. Kılıç sıyrılmaya görsün kınından, Bayrak, al rengini alır kanından, İmtina eylemez cenk meydanından, Cennet vatanını korur Mehmetçik. Kaşınan olursa, pek âlâ kaşır, Sultan Alparslan’ın ruhunu taşır, Biiznillah gayesine ulaşır, Er/geç hedefine varır Mehmetçik. İşte, geçilmeyen şu Çanakkale! Vücut buldu onun varlığı ile… Fırat Kalkanı’nda, ya Sur’da hele; Sürüdü leşleri, sürür Mehmetçik.