KURBANLAR KURBAN OLA

Bayram bir hatırlatma sağanağına dönüşse kör yüreklerde. Saba rüzgârı geri alsa yiten bayramların kokusunu. Büyük şehirlerin kuytularına kadar yaysa bayram sevincini. Sonsuzluğa akan dualar şehrayini yükselse göklere. Sevinçle menziline ulaşsa¸ yürekten edilmiş dualar. Sevgililer sevgilisi kabul buyursa dualarımızı... Sağaltsa yaralarımızı¸ aklasa karalarımızı.

İbrahim sadakatinin ruhlara sindiği¸ İsmail teslimiyetinin tekrar tekrar üzerimize yağdığı "Kurban Bayramı" çıkıp geldi mevsimlerin ötesinden. Yüce Yaradan'ın sevgisi düştü canlıların üzerine. Göklerden inen efsunlu düşünceye ayarlanan yürekler ne güzel. Ne güzel uzaklardan gelen misafir… Ne güzel koçu kurban eyleyen düşünce…

Yüce Yaradan'ın sevgisi değil miydi koçu kurban eyleyen düşüncenin mihverindeki sadakat? Her bayram sabahında evlerdeki sevincin temelinde Yüce Yaradan'ın memnuniyeti ve sevgisiydi esas olan. O halde gelsin bayramlar¸ kınalı koçlar...

Bir seher vaktinde¸ göklerden gelen bayram muştusu¸ yayılsın cihana. İnsanlık¸ yaşama sebebini bir kez daha görsün kurbanlık koçun kınasında...

Bayram telaşı gül açtırsın hayatın kalbinde.

Bu bayram¸ bu gelen bayram...

Dileriz ki;

Ruhlar sevgiyle dola...

Kurbanlar kurban ola.

Saatler bayrama kurulup¸ bayrama çalsın. Huzurun zembereği bayrama dursun. Bayrama yağsın merhametin¸ şefkatin yağmuru¸ karı... Ebabil kuşları¸ bu kez merhamet¸ şefkat yağdırsın günahları çoğalan yenik kentlerin üzerine. Gül kokulu huzurun güvencesiyle rahat uyusun anneler ve emzikteki bebeleri. Ayine-i İskender¸ bundan böyle şefkati müjdelesin taş kesilmiş yüreklere¸ kara bağlamış gönüllere. Yağmalanan gençlik geri dönsün¸ geri dönsün uzak diyarlara sefere çıkmış¸ derviş yürekli büyükler.

Rahmet vadileri açsın kollarını bize doğru. Şahlansın güzellikten yana¸ iyilikten¸ merhametten yana tüm şeyler. Zira merhametin dillenmediği¸ şefkatin çiçeklenmediği yüreklerin¸ bir çöl ikliminden farkı olmasa gerektir. Bu bayram dualar¸ huzurun¸ sevginin¸ şefkatin¸ merhametin yüreklere damıtılması üstüne olsun.

Bu bayram¸ bu gelen bayram...

Dileriz ki;

Kapıları şefkat çala...

Kurbanlar kurban ola...

Bayram bir hatırlatma sağanağına dönüşse kör yüreklerde. Saba rüzgârı geri alsa yiten bayramların kokusunu. Büyük şehirlerin kuytularına kadar yaysa bayram sevincini. Sonsuzluğa akan dualar şehrayini yükselse göklere. Sevinçle menziline ulaşsa¸ yürekten edilmiş dualar. Sevgililer sevgilisi kabul buyursa dualarımızı... Sağaltsa yaralarımızı¸ aklasa karalarımızı.

Gözlerden maddenin perdesini indirip¸ kalp gözünü açsa ötelere ayarlı yarınlara. Yüreği sıkkın¸ kimsesiz¸ kederli evler nasiplense bayramın neşvesinden¸ letafetinden. Muhabbet ve samimiyet bizden evvel varsa evlerin eşiğine. İbrahim Peygamber metaneti çözse vesveseli yüreklerin kördüğümünü.

Bu bayram¸ bu gelen bayram...

Kederleri sevinç ala...

Kurbanlar kurban ola...

Demadem gözetlese kalbimiz kimsesizleri. Gönüllerimizi kimsesizler kimsesi olmaya¸ ruhlarımızı iyiliklere kefil kılmaya hasretsek... İyilikten¸ güzellikten¸ sevgiden yana çözülen düğümleri yeni baştan düğümlesek... Düğümler üstüne düğümler atsak. Üstünden güneş batmayan mânâ erlerini çağırsak kalplerimizin dergâhına. Onlara duyursak dertlerimizi. Devalar arasak. Çiğnenmiş yüreklere çare olsak. Hikmet kervanının peşi sıra yürüsek. Caddelerimize¸ sokaklarımıza¸ evlerimize kadar hak ve adaleti hâkim kılsak. Halk içinde Hak ile yaşasak.

Biz yeniden biz olsak.

Bu bayram¸ bu gelen bayram...

Dileriz ki;

Dilde günahlar sola...

Kurbanlar kurban ola...

Bayram o bayram ola.