Kalem ve Silgi

Kalem yazar, verir bilgi,
Hata yapsa, örter silgi,
Hangisi geç tükeniyor;
Merakı mucip bir sorgu.

Kalem, kelam ilmindendir,
İlmin sağlam kaynağıdır,
Hüneri kalemden sanma;
Âlimlerin parmağıdır.

Mezarlıkta servi gibi,
Camide minare gibi,
Kalem kâtibine der ki;
Dosdoğru ol, benim gibi.

Ayetleri okur hâfız,
Her şey onda; Levh-i mahfûz,
Yazılar farklı olmazsa;
Satırlar olur boş, dümdüz.

Kalem uzun, ilmî asa,
Satır beyaz, silgi kısa,
Biri yazar, biri siler;
Kural böyle, etme tasa.

Silgi der ki;

Kusurları ben örterim,
Hatalı yere dürterim,
Hatayı örtme uğruna;
Tükenir, biter giderim.

Mezarda toprak gibiyim,
Kalemle bir çift gibiyim,
Birlikte bir sistemiz biz;
Hata için var gibiyim.

Çoğu beni kirli tanır,
Kusurları benden sanır,
Ehli ilim doğru yazsa;
Silgiye ne hacet kalır.

Sertlik nedir, ben bilemem,
Kuldan şikâyet edemem,
Her kusuru ben silerim;
Amma günahı silemem