İbadetsiz Din Olmaz

Sevgili çocuklar;

Yüce Allah, Kur'an-ı Kerim'de Bakara Suresi’nin, 21.ayetinde şöyle buyuruyor: “Ey insanlar! Sizi ve sizden öncekileri yaratan Rabb’inize ibadet ediniz ki, O’na karşı gelmekten korunmuş olabilesiniz.”

Yüce Allah, bizleri ve bütün dünyayı yoktan var etmiştir. Her birimize; göz, kulak, el, ayak ve dil gibi önemli organlar vermiştir. Bu organlarımız olmasaydı, dünya bizim için zindandan farksız olurdu. Yaşamaktan zevk alamazdık.

Bize sayısız nimetler veren Allah’a karşı yapmamız gereken çeşitli görevlerimiz vardır. İşte, Allah’a karşı yapmamız gereken davranışlara ve söylememiz gereken sözlere ibadet denir.

Biz, Allah'ın emirlerini yapar, yasakladığı şeylerden kaçınırız. Çünkü Allah, bizleri kendisine ibadet etmemiz için yaratmıştır. Demek ki, bizim en önemli işimiz, bütün varlıkları yaratan ve çevremizi güzelliklerle donatan Allah’a ibadet etmektir.

İbadet, dinimizin temelidir. İbadetsiz bir din düşünülemez. Allah, Kur’an-ı Kerim’de kendisine ibadet etmemizi istemektedir. Bu görevi yerine getirmeyenleri de kesin şekilde uyarmaktadır.

Allah’a ibadet eden kişiler, görevlerini yerine getirmenin mutluluğu ve huzuru içinde yaşarlar.

İslâm dininde çeşitli ibadet şekilleri vardır. Namaz kılmak, oruç tutmak, hacca gitmek, zekât vermek ibadetin en önemlilerindendir. Bunların dışında; kurban kesmek, sadaka vermek, dua etmek, Kur’an okumak da ibadettir.

Çocukluk çağını bitirip, ergenlik çağına giren herkes, ibadetlerini yapmaya başlamalıdır. Allah’ın emirlerini yapanlar “sevap” kazanırlar. Yasakladığı işleri yapanlar “günah” kazanırlar. Biz hep sevap kazanalım ki, Allah da bizi sevsin. İşlerimizde yardım etsin.

Biz, Allah’a olan sevgimizi, yaptığımız ibadetlerle gösteririz. O’na dua ederiz. Elimizi açıp yalvarırız. Her ne istersek Allah’tan isteriz. O’nun her şeye gücü yeter. Hiçbir şey O’na zor gelmez. Allah’a, içimizden geldiği gibi, samimi olarak yalvarırsak, Allah da dualarımızı kabul eder.

Her işe başlarken Allah’ın adını anarak başlayalım ve O’na bol bol dua edelim.

Yüce Allah, Kur’an-ı Kerim’de Bakara Suresi’nin, 186. ayetinde şöyle buyuruyor: “(Ey Muhammed!) Kullarım sana benden sorar-larsa, muhakkak ki Ben çok yakınımdır. Benden isteyenin duasını kabul ederim. O halde onlar da benim davetime koşsunlar ve bana hakkıyla iman etsinler ki, doğru yola ulaşmış olsunlar.”