GEÇTİ EYLÜL

Geçti Eylül sevdiğim yapraklar gazel oldu Düştükleri dallar da cümlesine el oldu   Bilmezsin sen gideli âşık hâli nicedir Gözyaşı sînesini dolduran bir sel oldu   Ağarsın âh zülfün de hasretimin nârından Şimdi hepsi yâdımda kemend kemend tel oldu   Bilseydim bunca zâlim sevgili olacaksın Derdim yâr gönlümdeki bu aşka ecel oldu   Sana meftûn olalı âlemi görmez gözüm Vuslatın ömrümdeki yegâne emel oldu   Geceleri âhınla ayakta tut sevdiğim De ki hicrân âşıka ödenmez bedel oldu   Bilir Kâfî yârine intizâr etmek olmaz Bu firkat bana zulüm sana pek güzel oldu