Eski İstanbul

Kenan Güçlütürk’e-

Betonlar, çelikler sarmış her yeri

İstanbul’um eski İstanbul değil,

Martı çığlıkları, dalga sesleri

İstanbul’um eski İstanbul değil…

Balkondan balkona hoş sohbet nerde?

Camlardan camlara muhabbet nerde?

Dostluk meclisleri kalmış seherde,

İstanbul’um eski İstanbul değil…

Bir binada yüz daire, ne acı!

Görünmez denizi, ne de ağacı,

Kapı komşusuyla bile yabancı,

İstanbul’um eski İstanbul değil…

Sancağı surlara diken has yiğit,

Servilerde sükûn, çınarda öğüt,

Tavşankanı çaylar, taş fırın simit,

İstanbul’um eski İstanbul değil…

Kimse tarihinden ibret almadı,

Gönül( Celil) bu gidişten hoşnut olmadı,

Sebzenin, meyvenin tadı kalmadı,

İstanbul’um eski İstanbul değil…