Dîvân-ı Hulûsi: Lebin hâl ile zülfün bahşını ortaya salmışdır

1. Lebin hâl ile zülfün bahşını ortaya salmışdır
O bahşın yâdı uşşâkın dilin gavgâya salmışdır

2. Müselsel turranın sevdâsını der-hâst eden Mansûr
Verip cânın özün meydânına rüsvâya salmışdır

3. Zihî şol pâdişâh-ı aşk olan Mecnûn hevân ile
Görüp Leylâ-yı hüsnün kendini sahrâya salmışdır

4. Leb-i Şîrîn’ine âşüftelikle cân verip Ferhâd
O şemşîr-i gam-ı aşkı ser-i sevdâya salmışdır

5. Nice yıl firkatın nârıyla kan yaş akıtan Vâmık
Verip seylâba Azrâ özrünü deryâya salmışdır

6. Hulûsî‘yi nigâh-ı mestinin kurbânı olmaklık
Düşürmüş çâresiz derd ü gam-ı ferdâya salmışdır

Nesre Çevirisi:

1. Ey Sevgili! Senin dudağın, ben ve zülfünün ihsanını ortaya salmış, herkese duyurmuştur. O ihsanın zikr edilmesi âşıkların gönlünü kavgaya salmıştır.
2. Ey sevgili! Örgülü saçının sevdasını dileyen Mansur, (onun için) canını verip özünü senin meydanında rezil etmiştir.
3. Ne güzel! Şu aşk padişahı olan Mecnûn, aşk hevesiyle güzellik Leylâsını görüp kendini çöllere salmıştır.
4. Ferhad, Şirinin dudağına perişan bir hâlde çılgınca can verip o aşk gamının kılıcını sevdanın başına salmıştır.
5. Ey sevgili! Nice yıllar ayrılık ateşiyle kanlı gözyaşı akıtan Vamık, Azrâ’nın özrünü sele verip okyanusa salmıştır.
6. Ey sevgili! Mest bakışının kurbanı olmak Hulûsî’yi çaresiz derde ve gelecek (kıyamet hesaplaşması) endişesine salmıştır.

Nesre Çeviren: Prof.Dr. Nihat ÖZTOPRAK