Camgöz ve Doğayı Koruma

Sevgili çocuk dostlarım;

Ömer’le Zeliş bugün okuldan döndüklerinde çok sinirliydiler. Kimse bir şey sormadan Ömer;

- Babaanne okuldaki çocukların bazıları sağa sola çöp atıyor, okulun duvarlarını çiziyor ya da tuvaletlerde muslukları açık bırakıyorlar. Etrafa zarar verdiklerinin farkında bile değiller. Birisine “Çöp atma.” dedim ama “Sana ne!” diye bağırdı bana.

Hepimiz dikkatle Ömer’i dinlerken, Atlas;

- Ömer Abi ben de bazen dışarıda çok çöp görüyorum.

Hafize Teyze üzüldü.

- Bu çocukların ileride de sokakları kirleten insanlar olmalarını önlemeliyiz. Siz bir an önce tiyatro grubunu toparlayın.

Ertesi gün hemen çalışmalara başladılar. Kısa sürede oyun hazırlandı. Seyirciler arasında çöp atıp, suları boşa akıtan çocuklar da vardı. Atlas ile Esma perdeyi açtılar ve oyun başladı. Sahnede bir park vardı ve etrafa çöpler atılmıştı. Bir çocuk parkta koşarken ayağı yerdeki çöplere takıldı ve düştü. Canı çok acıyan çocuk ağlarken kalın bir ses duydu:

- Hey çocuk!

Çocuk “Kim sesleniyor?” diye söylenirken, çöplerin içinden çok çirkin bir yaratık çıktı.

- Sen de kimsin?

- Ben çöplerde yaşayan mikrobum. Buradan dağılır insanları hasta ederim,dedi ve neşeli bir şarkı söyleyerek çöplerin içine karıştı.

Çocuk bacağının ağrısını unutarak etrafına bakındı ve o sırada çam ağacı konuşmaya başladı:

- Biz ağaçlar çocuklar ve bütün insanlar için havayı temizliyoruz. Onlar yerlere çöp atıyor, ormanları yakıyor, ağaçları kesip bütün doğayı yok etmeye çalışıyorlar. Bak benim de dallarımı kestiler. Artık buralara yağmur yağmıyor.

Çocuk şaşırmış bir halde kalkıp çöplerin arasından yürümeye çalıştı. Biraz ileride bir ses daha duydu:

- Hey çocuk basma üstüme canım yanıyor!

Çocuk birden korkarak, ayağını kaldırdı. Bastığı toprak kurumuş ve çatlamıştı.

- Siz çocuklar ve diğer insanlar musluğu açıp suları boşa akıtıyorsunuz. Ağaçları kesip, her yere çöp atarak suları ve bütün doğayı mahvediyorsunuz. Bak halime susuzluktan kuruyup çatladım.

Çocuk üzgün özür diler gibi toprağa, ağaca ve çöplerin kirlettiği yerlere baktı ve;

- Hepinizden özür dilerim. Ben de yerlere çöp atıp, ellerimi yıkarken musluğu açıp suları boşa akıtıyordum. Bundan sonra doğayı korumak ilk görevim olacak. Dedi ve etraftaki çöpleri toplamaya başladı. Onu gören parktaki diğer insanlar da çöpleri topladılar ve hepsi doğayı koruyacağına söz verdi.

Perde kapandı. Oyun çok beğenilmişti. Alkışlarken çocuklar hep bir ağızdan “Biz de söz veriyoruz!” diye bağırdılar.

Görüşmek üzere çocuklar, hoşçakalın…