BİRLİK GEREK

İkilikte ne ki, söylen erenler Bir’de birlik için, gül dermek gerek Başlayan yol varsa, çile de olsa O yolu menzile, erdirmek gerek Mazlumlar ağlıyor, gözleri kanlı Ötede yanıyor, ah! Arakanlı Zâlimler dipdiri, etinden canlı Zâlimi, zulmeti, durdurmak gerek Türkistan durulmaz, Halep’de kan var Özgürlük yoluna, çekmişler duvar Yabanıl saldırmış, yerliyi kovar Halkları el ele, verdirmek gerek Kalpleri sâdıklar; dostlar, yarenler Vatanı kutsayıp, canlar verenler İman atlasında, postlar serenler Kardeşlik yayını, gerdirmek gerek Yezit’in sofrası, hercai olsun Bırakın envai, taamla dolsun Yollar Hüseyin’in, yolunu bulsun Yarayı bu yolda, sardırmak gerek Madde kutsanıldı, hâşa bir ilâh Mazluma çekildi, onunla silah Hüküm Kardinalden, başında külah Bu hükmü kökünden, kırdırmak gerek Birlik, beraberlik kutlu türküdür Bizleri bir eden, hakça ülküdür Kâinat yapısı, Hakk’ın mülküdür Akıllara bunu, erdirmek gerek