BARIŞMA

Yoksulun kaderi boynunda yafta¸

Suçu karanlığa atan kirli yüz.

Ruhlarda uyanan tepkilere dek¸

Gölgelerin serin sessizliği güz.

Çıplak ağaçların kambur belleri¸

İçim kan ağlıyor sizi görünce.

Bırakın doğayı bir soluk alsın¸

Tükenip gitmeden bizlerden önce.

Elleri semada titreyen anne¸

Mavi hayallerin suskun tanığı.

Sona yaklaşırken yorgun bedenler¸

Saydam bulutlarda yürek yanığı.

Kırk yerden delindi göğün çatısı¸

Uçurumda utanç duyar akşamlar.

Dağlar ürperirken sular tutuşur¸

Yamalı astara döndü zamanlar.

Savaşın adını barış koydular¸

İştahı kabartır yer altı yağı.

Özgürlük güçlünün elinde kamçı¸

Sahte suratlarda saklı buzdağı.