Sabrın Sonu Selamettir-2

Sevgili arkadaşlar, büyük hedeflere ulaşmak için emek gerekir, sabır gerekir, gayret gerekir. Karşılaştığımız engelleri aşmak için güçlü bir irade gerekir.

Geçmişten ders alarak geleceğimizi şekillendirmeliyiz. Büyüklerimizin tavsiye ve nasihatlerine kulak vermeliyiz.

Uzak diyarlarda küçük bir köy varmış. Bu köyde, ailesiyle birlikte yaşayan genç bir delikanlı olan Ahmet yaşarmış. İyi kalpli ve çalışkan bir gençmiş ancak sabır konusunda pek zayıfmış.

Bir gün, Ahmet tarlada çalışırken yanına bilge bir derviş yaklaşmış. Derviş, yüzünde huzurlu bir tebessümle sormuş;

“Evlat, neden bu kadar telaşlı görünüyorsun?“

Ahmet içini çekerek cevap vermiş; “Ürünlerim bir türlü istediğim gibi olmuyor. Ne kadar emek versem de hemen sonuç alamıyorum. Sabretmekte zorlanıyorum.“

Derviş gülümsemiş ve demiş ki; “Sabır, imanımızın anahtarıdır, Ahmet. Allah sabredenlerle beraberdir. Gel, seninle bir sabır yolculuğuna çıkalım. Belki bu yolculuk sana sabrı öğretir.“

Ahmet biraz tereddüt etmiş ama sonunda kabul etmiş. Beraber yola koyulmuşlar. Yürürken derviş bir ağacın altında durmuş ve demiş ki;

 “Bu ağaca bak, Ahmet. Kocaman ve güçlü görünüyor, değil mi?“

 “Evet, gerçekten de öyle,” demiş Ahmet.

Derviş devam etmiş; “Ama bu ağaç bir günde bu hale gelmedi. Yıllar boyunca büyüdü, fırtınalara direndi, güneşe ve yağmura maruz kaldı. Sabırla büyüdü ve sonunda bu hale geldi.“

Ahmet düşünceli bir şekilde başını sallamış. Yolculukları devam ederken bir nehrin kenarına gelmişler. Nehirde bir taşın üzerine su damlaları düşüyor ve taşta küçük bir oyuk oluşturuyormuş.

Derviş sormuş; “Sence su, taşa nasıl şekil veriyor?“

Ahmet cevaplamış; “Sürekli damlayarak, zamanla taşı aşındırıyor.“

“Doğru.” demiş derviş. “Su, yumuşak olmasına rağmen sabırla ve süreklilikle sert taşı bile şekillendiriyor. İşte sabır da böyledir. Zorluklar karşısında sabır gösterirsek, en sert engelleri bile aşabiliriz.“

Ahmet, dervişin sözlerinden etkilenmeye başlamış. “Peki, ama sabrı nasıl öğrenebilirim?” diye sormuş.

Derviş gülümsemiş; “Dua et ve Allah’a güven. Her şeyin bir vakti vardır. Sen elinden geleni yap, gerisini Allah’a bırak. Unutma, ‘Sabreden derviş muradına ermiş’ derler.“

Ahmet derin bir nefes almış ve içindeki huzursuzluğun azaldığını hissetmiş. “Size teşekkür ederim, öğütleriniz bana çok şey kattı.” demiş.

Köyüne döndüğünde artık daha sabırlı bir insan olmuş. Tarlasında çalışmaya devam etmiş, ancak bu sefer hemen sonuç beklemek yerine elinden geleni yapıp Allah’a tevekkül etmiş. Zamanla emeklerinin karşılığını almış ve bolluk içinde yaşamaya başlamış.

Bir gün derviş yeniden köye geldiğinde, Ahmet ona koşarak gitmiş; “Sayenizde sabrı öğrendim ve hayatım değişti. Allah sizden razı olsun!“

Derviş tebessüm ederek cevap vermiş; “Asıl senin gayretin ve sabrın seni bu noktaya getirdi. Unutma, sabır sadece beklemek değil, aynı zamanda zorluklar karşısında direnç göstermektir.“

Ve böylece Ahmet sabır yolculuğu boyunca sabrın ve tevekkülün önemini anlayarak mutlu bir hayat sürmüş. Köydeki diğer insanlara da bu değerleri öğreterek herkesin hayatına dokunmuş.

Kalın sağlıcakla...