Yaratılanı Sevelim Yaratandan Ötürü

Sevgili arkadaşlar bugün sizlerle sevgi üzerine biraz hasbihal etmek istiyorum.

Sevgi, bir bahar sabahı açan çiçekler gibidir. Her yaprağında umut ve mutluluk gizlidir.

Sevgi, kalbimizin derinliklerinde filizlenip hayatımıza renk katan bir çiçektir.

Sevgiyi en geniş anlamda 'insanları birbirine yaklaştıran olumlu ve güzel duyguların tümü' olarak tarif edebiliriz.

Ana-baba sevgisi, çocuk, kardeş, arkadaş, eş, vatan ve insanlık sevgisi gibi birçok çeşidi vardır ama en başta gelen sevgi 'sevgiyi' de yaratan âlemlerin Rabbi olan Allah'a karşı hissettiğimiz sevgidir.

"Sen olmasaydın ey Muhammed, âlemleri yaratmazdım." fermanının sırrıdır sevgi...

Sevgili arkadaşlar, sizlerle Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in çocuk sevgisi ile ilgili bazı tavsiye ve hatıralarını paylaşmak istiyorum.

Peygamberimiz (s.a.v.)’in sevgi ve şefkatinin en canlı örneğini çocuklar üzerinde görüyoruz. Peygamberimiz (s.a.v.)’in çocuklara olan şefkati ve sevgisi bambaşkaydı.

Âlemlere Rahmet olarak gönderilen Peygamber Efendimiz çocuklara ayrı bir değer verir, her fırsatta çocuklara karşı beslediği sevgi ve merhamet hislerini göstermekten geri durmazdı.

 Ayrıca çocuklarına özen gösteren anne ve babaları da över ve takdir ederdi.

Peygamber Efendimiz öncelikle kız-erkek ayrımını ortadan kaldırmıştır. “Bir adam Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in yanında oturuyordu. Bir ara bir erkek çocuğu geldi. Adam çocuğu öpüp dizleri üzerine oturttu. Biraz sonra adamın bir de kız çocuğu geldi. Adam onu da yanına oturttu. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz; ‘Niçin ikisini bir tutmadın?’ diyerek adamı uyardı.

Bir sahabî, Rasûlullah (s.a.v.)’ın torunu Hz. Hasan’ı öptüğünü görünce; 'Benim on çocuğum var, onlardan hiçbirini öpmedim’ demiş. Rasûlullah (s.a.v.) de bunun üzerine;  “Merhamet etmeyene merhamet olunmaz.” buyurmuştur.

Yine bir sahabî, torunlarından birini öpen Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’i görünce; “Benim bir oğlum var, büluğ çağına geldi, hâlâ onu bir defa olsun öpmüş değilim.” dediğinde ona da;

“Allah merhameti kalbinden söküp atmışsa, ben ne yapayım?” buyurmuştur.

Peygamberimiz çocuklara gösterdiği şefkatte din ayırımı yapmazdı.

Bir Yahudi’nin çocuğu hastalanmıştı. Bunu duyan Peygamberimiz çocuğu ziyarete gitti. Ona Müslüman olması için telkinde bulundu. Çocuk, Müslüman olmak için babasından izin istedi. Babası müsaade etti ve çocuk Müslüman oldu.

Sevgili arkadaşlar,  paylaştıkça çoğalan bir hazine olan sevgiyi birbirimizden esirgemeyelim.  Her konuda olduğu gibi bu konuda da en güzel örneğimiz Peygamber Efendimizdir.

Yunus Emre ile bitirelim;

Yaratılanı sevelim Yaratan’dan ötürü...

Sevelim, sevilelim, dünya kimseye kalmaz.

Sevgiyle kalın, sağlıcakla kalın...