Şiir: Ben

Ebedî kurtuluş fermânıyım ben
Nefsle rûhun güreş meydanıyım ben
Sevginin, saygının mekânıyım ben
Bilâl-i Habeşî ezânıyım ben
Zulüm görenlerin kalkanıyım ben
Ebrehe ordusu düşmanıyım ben
Şehit düşenlerin al kanıyım ben
Bütün günahların pişmânıyım ben
Toplumun uyanmış vicdânıyım ben
Seven, sevilenin cânânıyım ben
Garip gurebânın sultânıyım ben
Kalbi temizlerin ihvânıyım ben
Derde düşmüşlerin dermânıyım ben
Sıddıyk-ı Ekber’in îmânıyım ben
Hesap değil, duygu insanıyım ben
Gence ümit, pîre bin anıyım ben
İnsan denen türün destânıyım ben
Ulvî kayguların vatanıyım ben
Gönül iklîminin reyhânıyım ben
Kırk yıldır kuzular çobanıyım ben
Susamış toprağın bârânıyım ben
Muhammed Mustafâ hayrânıyım ben
Hakîkat yolunun kurbânıyım ben
İnanmışın dili, lisânıyım ben
Felâket Asrı’nın ozanıyım ben
Âdem-Havvâ kızı, kızanıyım ben
Kıyâmet öncesi insanıyım ben
Hâbil’in şiiri, romanıyım ben
Tasavvuf muhibbi, irfânıyım ben
Sönmeyen ocağın dumanıyım ben
Çile’nin Sonsuzluk Kervanı’yım ben…