Şiir: Ömür Sayılı Nefes

Sevdasına kapılma, pür telaşla hayatın
Sayılıdır nefesi, vakt-i sıradır ömür
Bir kalanı görmedim, yaşı geçmiş dünyada
Kime saray saltanat, kime yaradır ömür

Mülk edinsen dağlarca, götürdüğün var mı ki
Makam, mevki, ihtişam, bol dünyana yâr mi ki
Gönül yapmak sevgiyle, o kadar da zor mu ki
İnanç yüklü kalplerde, hâli verâdır ömür

Soluk sonsuz değildir, alır verirsin biter
Hak üzere olduysan, gönle müjdesi yeter
İzansızsan mizansız, başta dumanlar tüter
Emaneti üç gram, tüyce daradır ömür

Nice tiran, nice şah, geldi geçti yas ile
Ölümsüzlük iksirin, var mı içen tas ile
Merhametten sıyrılan, çürür gider pas ile
Vicdanlıya ak alev, nârı çıradır ömür

Misafirsin geçici, kalamazsın her daim
Ruhta beni Âdem’sen, durursun sözde kaim
Kötülüğe, harama, olursun özde saim
Beşer denen varlığa, ucuz kiradır ömür

Amaçsızsan beyhude, boşa yaşar gidersin
Gayen yoksa ülküsüz, ancak benlik güdersin
Heyben dolsa akçayla, ötelerde n’idersin
Bazen kara yazıdır, bazen turadır ömür

Fırsat varken helalleş, hesap gelsin yakına
Ötelere giderken, yak avcuna al kına
Geliş gidiş seyahat, yaslan kutlu akına
Bir dem beyaz mükâfat, bir dem karadır ömür