Şiir: Müstezad Gibi

Kulsun, aziz bileceksin başkasını da
Gül de dikeninden usanır...

İnsan ne mübārek bir varlık, bozulmadıkça
Güzel ahlâk ile boyanır...

Aşağı görme hiç kimseyi, kibre kapılma
Kişi yaptığından utanır...

Kökümüz bir, buluşuruz Ādem’le Havvā’da
Nefs ve şeytan ins’e dadanır...

Sevdiğini arar durmadan, yolculuğunda
Her dem ruh ikizi aranır...

İbrahimce bağlılık varsa Yüce Allāh’a
Oğul bile kurban adanır...

Oğuz, bu ömür bitmeyecek sandın, boş hulyā!
Ecel her canı iyi tanır...