Şiir: Ağıt

Oturdum ekranın tam karşısına
Gözyaşını döktüm döktüm ağladım
Hem sokaklarına hem çarşısına
Gözlerimi diktim diktim ağladım

Şurası herkesin geçtiği yerler
Pınardan suları içtiği yerler
Feleğin insanı biçtiği yerler
Acıma tuz biber ektim ağladım

Evladın elini tutan babayı
Eli ile enkaz kazan çabayı
Kaybedince birden akrabayı
Ağıtları yaktım yaktım ağladım

Bu enkazdan belki canlı var diye
Anası duada ister hediye
Sonunda çıkıp gelince beriye
Yüzlerine baktım baktım ağladım

Millette oluşan şanlı birliği
Gücü yettiğince seferberliği
Görünce halkımdan bu dirliği
Madalyayı göğsüne taktım ağladım