Şiir: Yalan Dünya

Aldanma dünyanın bin bir haline
Her geçen eğlenir yol yalan dünya
Bakıp da aldanma yar cemaline
Sonunda bir başa kor yalan dünya

Ömür dediğimiz küçük bir nokta
Günü gelen iner bir gün durakta
Saadeti, huzuru; unut, bırak da
Dertler deryasında har yalan dünya

Bilmiyorlar diye kulu kınama
Bir de soru sorup onu sınama
Denizler deryalar uçsuzdur amma
Kafeste bülbüle dar yalan dünya

Zalimin zulmünden titrese yerler
Melekler semadan hışımla iner
Kurtlar kuşlar sağır sultan da duyar
Acıya hüzüne kör yalan dünya

Mala mülke fazla verme kıymeti
Herkesi aldatır dünya nimeti
Saçıp savurursan elde serveti
Tuzağa düşüren tor yalan dünya

Yağmuru, dolusu, kar, güneşinde
Günler geçer gider; ecel peşinde
Belki on beş belki seksen beşinde
Hazan vakti geldi der yalan dünya

Çoraktan kurumuş ırmağa döndün
Sararmış kurumuş yaprağa döndün
Sonunda geldiğin toprağa döndün
Bunu da bilseydin der yalan dünya