Editörden: Bütün Canlılara Merhamet

Yüce Allah’ın insanların kalbine yerleştirmiş olduğu merhamet duygusu, insanı iyilik yapmaya, diğer canlılarla ilgilenmeye ve yardım etmeye yöneltir. Ahlaki erdemler insanların bütün canlılara sevgi ile yaklaşmasını sağlar.  Özellikle de etrafında acı ve ıstırap duyan tüm canlı görüldüğünde ona yardıma koşmak bizim için en büyük insanlıktır.  Yeryüzünde birlikte yaşadığımız hayvanlara karşı olan davranışlarımızın, yerine getirdiğimiz görev ve sorumluluklarımızın kaynağı da yine şefkat ve merhamet duygusundan kaynaklanmaktadır.

İnsanlık için merhamet örneği olan Hz. Peygamber (s.a.v.)'in şefkat ve merhametinin yöneldiği varlıklar sadece insanlar ya da ümmeti olan mü’minlerle sınırlı değildi. Rasulullah yakınında bulunan hayvanlara karşı da merhametli bir tutum sergilemiştir.  Her fırsatta ashabına da hayvanlara karşı merhametle davranmayı tavsiye etmiştir.

Bir gün Peygamber Efendimiz, Medineli bir Müslümanın bahçesine girmişti. O sırada bahçedeki bir deve, Hz. Peygamberi görünce inleyip ağlamaya başladı. Hz. Peygamber (s.a.v.) ağlayan devenin yanına gidip de başını okşayınca hayvancağız sakinleşti.

Hemen sonrasında Peygamberimiz (s.a.v.) bu devenin sahibini sorunca orada bulunan Ensardan genç bir Müslüman o devenin kendisine ait olduğunu belirtti. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz, devenin sahibi olan gence: “Allah'ın sana yararlanman için verdiği bu deveye eziyet ettiğin için Allah'tan korkmalısın. Deve bana, senin kendisini aç bıraktığını ve aşırı çalıştırarak yorduğunu anlatarak şikâyette bulundu.” diyerek o kişiyi uyardı.

Hz. Peygamber (s.a.v.), Allah'ın merhametinin büyüklüğünü ve insanlardaki merhametin kaynağı olduğunu dile getirdiği bir hadislerinde ise şöyle buyurmaktadır: “Allah merhametini yüz parçaya ayırdı, doksan dokuz parçasını kendi yanında tuttu, bir parçasını yeryüzüne indirdi. İşte bu bir parça rahmet sebebiyle yaratıklar birbirine merhamet eder. Hatta yavrulu hayvan, bir tarafını incitir endişesiyle ayağını yavrusundan sakınır.”

Özelikle hayvanlara şefkat göstermenin faydasını anlatmak bakımından şu olay çok önemlidir. Peygamber efendimiz  (s.a.v.) buyurdu ki: “Bir gün adamın biri yolda giderken çok susamıştı biraz daha gidince susuzluğu iyice arttı. Bir süre sonra bir kuyuya rast geldi. Hemen kuyuya inip içebildiği kadar su içti. Kuyudan çıktığı sırada susuzluktan diliyle toprağı eşeleyen bir köpek gördü. Adam köpeğin de kendisi kadar çok susadığını anlayınca bir defa daha kuyuya inerek su ile doldurduğu ayakkabısını ağzıyla tutup dışarı çıkarak köpeğe su verdi. Böylece köpeğin ihtiyacını gidermiş oldu.

Allah Teâlâ adamın bu davranışından memnun olarak günahlarını bağışladı.” Bu sırada Rasulullah'ın yanında bulunanlardan bazı kimseler: “Ey Allah'ın Resulü! Yani Allah bize hayvanlar (için yaptığımız iyilikler)den ötürü de ücret mi verecek?" dediler. Hz. Peygamber (s.a.v.): “Evet! Allah, bütün can taşıyanlar için yapılan iyiliklere bir ücret verecektir.” buyurdu. Öyle ise her canlıya hizmet etmek bizim insanlık görevimizdir.

// Musa Tektaş