Şiir: Hulûsi Efendi

Sarp kayalı dağlardan

Aştı Hulûsi Efendi.

Mor sümbüllü bağlardan

Geçti Hulûsi Efendi.

Nesli pak gül soyundan

Huyu nebi huyundan

Abı hayat suyundan

içti Hulûsi Efendi.

Yaradan’a bağlar özü

Yaşın yaşın ağlar gözü

Mah cemali, güneş yüzü

Açtı Hulûsi Efendi.

Hizmet yarışında lider

Hasenatta önde gider

Hayır tohumundan bider

Saçtı Hulûsi Efendi

Geçti ömür hafta ayı

Çözdü hikmette manayı

Akar gider Tohma çayı

Taştı Hulûsi Efendi

Yûnus Emre ol misali

Cihanda azdır emsali

Vahdeti vücut timsali

Baştı Hulûsi Efendi.

Allah dostu, pir elinden

Kaçtı ağyarın dilinden

Vazgeçmedi emelinden

Koştu Hulûsi Efendi

Rabbi için meşk eyledi

Yüreğini köşk eyledi

Yandı nara, aşk eyledi

Coştu Hulûsi Efendi

Hizmet etti her canlıya

Gerek atlı gerek yaya

Fani dünyadan bekaya

Göçtü Hulûsi Efendi