Yolcu

Yoktan varoldum diye yok’a giderim sanma Ezelin yoktur amma ebedin vardır senin Niceleri aldandı aç kulağın aldanma Doğumunla ölümün ikisi birdir senin Köle ol secdeye git kurtulup esaretten Nice hürler vardır ki habersiz hürriyetten Dua niyaz olmazsa varlığın kemik etten Genişliğe güvenme son evin dardır senin Gönül ver de kul olma elâ gözlü dilbere Kalbin gibi olacak her yanı yara-bere Teslim ol gidiversin Kur’an denen rehbere Veysel gibi sevgilin toprağın yârdır senin Aksama bırakmasın katı koyu gölgeler Yer altını bilmezse neye yarar bilgeler Güneş doğar batıdan bozulur bu dengeler Çaldırmazsan imanı yanına kârdır senin Iki lokmalık ekmek hepsi senin yediğin Sığmadın mı dünyaya üç beş çaput giydiğin Acep kimlerden kaldı benim benim dediğin Iki metrelik çukur tapulu yerdir senin Tabutta gidene bak son azığı yer yolcu Kulak ver dinle hele sana bir şey der yolcu Ben susayım konuşsun sözümü keser yolcu Cevap bekler sorular hangi diyârdır senin Muhsin BAYRAM