TAŞLARIN DİLİ

Ah efendim Ah Hakanım Uyusunlar diye mi yazdın O mermerden kitabı Dil kendine ait zanneder insan Taşlar da konuşur sanmadılar   Bakın biz gönlümüzde tutamadık Taşlar gözlerinde saklıyor Asırlar geçti üzerinden Ne zaman yordu onu Ne mevsimler eskitti Karda üşümediler Güneşte yanmadılar   Asya steplerinde Bir mahur türküdür söyledikleri Yalnızdırlar ama başları diktir Merhamet dilencisi olmadılar hiç İnsanlar gelip baktılar Okumadan gittiler Uyanmadılar   Orhun’a bağlı değilse geleceğin Seni emzirecek sütün olmayacak Ağlayacak arkandan geçmişin Taşlar derin uykusunda hüzünlü Suskunluğu iç yarasıdır Onlar kendi hallerince konuşur Yapmacık sevgimize İnanmadılar