SULTAN II. AHMET HAN

Bir ‘muazzez’ anne, bir sıkı tahsil, Çok zorlu bir hayat İkinci Ahmet, Hep yakın takipçi, hep faal tebdil, Etmemiş hiç rahat İkinci Ahmet…   Salankamen kanlı gözyaşı yolu, Ordunun kırılmış kanadı, kolu, Edirne’de geçmiş ibretle dolu, Dört yıllık saltanat İkinci Ahmet…   Fazıl Mustafa’sı düşse de yere, Geri püskürtülmüş on bin kefere! Osmanlı’yı yıkmak isteyenlere, Aşketmiş bir tokat İkinci Ahmet…   Çok güzel öğrenmiş iki lisânı, Hasta bile olsa, kurmuş divânı, Göz nuruyla çoğaltırmış Kur’an-ı, Ne güzel bir hattat İkinci Ahmet…   Halkının derdine hep kulak veren, Her yıl annesine hatim indiren, Şiire, şâire postunu seren, Baştanbaşa sanat İkinci Ahmet…   Hak rızası için çektiği çile, Yan yanalar iki Süleyman ile Bazen de verdiği emrini bile, Yaparmış tamirat İkinci Ahmet…   Yangın sarmış Payitahtın sathını, Celil nasıl etsin senin methini? Görmemiş Sakız’ın tekrar fethini, Hüzünlü bir milat İkinci Ahmet…