SOĞUK AYRAN

Derleyen: Hamidullah HALICI / Çizen: Hamit YÜKSEK Vakti zamanında padişahın biri, tebdil-i kıyafetle köy köy, kasaba kasaba gezmek için ülkesinde seyahate çıkar. Yorulduğu bir sırada dinlenmek için gözüne ilişen bir kulübenin kapısını çalar. Karşısına çıkan kadıncağızdan içecek soğuk bir şey vermesini rica eder. Kadın ter içinde kalan misafirine ayran ikram eder. Fakat padişah, her yudumda ağzına gelen saman çöpleri yüzünden ayranını hızlı içemez. Ayranını yudumlaya yudumlaya içen padişah ihtiyar kadına sorar: “Nine, ayranın çok lezzetli ama içindeki şu saman çöpleri de ne ola?” İhtiyar kadın padişahın bu sözlerine anne şefkatinin boyutlarını gözler önüne seren, şu cevabı verir: “Oğul, ben onları ayranın üzerine kasıtlı koydum. Sen uzak yoldan geliyorsundur. Sonra terlemişsindir de. Soğuk ayranı bir yudumda içersin de hasta olursun diye böyle yaptım. Kıyamadım sana…” Bu davranış, padişahın çok hoşuna gider ve fakir kadına kulübesinin civarındaki araziyi bağışlar.